O “farklı”, hatta zaman zaman “yadırganır” olmasaydı, zaten Okan Bayülgen olmazdı. Okan, “sıradan kişilik” kalıplarında ve tanımlarında yorumlanamaz. Tiyatrosu da, televizyonu ve sineması da, fotoğrafçılığı da başka lezzetlerde.
Bu kez The Sofa Otel’in Roof’unda “Çünkü Gördüğüm En Güzel Kız Sensin” fotoğraf sergisine gittim.
Hepsi siyah beyaz... Her birinin önünde uzun süre kaldım. TV dilinde buna “stopper” diyorlar. Yani “durduran...” Bu özelliği olmayanlar ise “zapper...” yani, “zaplanıp geçilen.”
Her yaştan kadınlar. Çoğunun yanında da onlardan kendi güzellikleri için yorumlar...
En beğendiğim fotoğraflardan biri Nur Sürer’indi. Kavak Yelleri’nden Pelin ve Aslı’nın fotoğrafları için yüzlerinin ötesinde “kişiliğimi takdimimdir” kadar doğalarını da yansıtan “kendileriydi” diyebilirim.
Pelin’in, “Daha uzun boylu olsaydım, dudaklarım daha kalın olsaydı bunları isterdim. Anlımda yara izi var, saçımda da aklar” sözlerini okuyanlar acaba başka bir fotoğrafa mı bakıyoruz diye düşünür.
22 tiyatro sanatçısının fotoğraflarını çekerek sergilediği “Pudra”dan sonra gene Okan’ın objektifinden bakarak “görmek” keyifli.
kaynak:milliyet.
güneri cıvaoğlu nun köşe yazısından
