01-01-2008, 01:19 PM
Yoksun...Hiç Olmayacak Mısın.?
Bugün sensiz bir bayram.Tanrı`dan affedilmek yerine seni diledim.Ama yine de sen yoksun.Söylesene biricik,hiç olmayacak mısın...?Hiç gözlerime bakmayacak mısın...?Çekip gidecek misin sende diğerleri gibi...?Beni gözlerimle baş başa mı bırakacaksın...?Biricik gurur duy kendinle.Hiç kimseye bu kadar yazmamıştım.Artık bende bir sanatçıyım.Sensizliğin sanatını gözlerim kapalı yapabiliyorum.Seni bir şair özeniyle tasarlıyorum beynimin en ücra köşelerinde ve mısraların büyüdükçe büyüyor.Yazdıkça seni daha fazla yazıyorum.Bir destana dönüşüyorsun benim için.Sayfaların günden güne artmakta...Önceden bayram günleri gözlerim aramazdı kimseleri.Bu kadar uzaklara dalmazdı... Düşünüyorumda gözlerim olmasa yine seni görebilir miydim...?Aslında benim gözlerim sende.Ben görmüyorum,sen benim gözlerimle görüyorsun.Bir çöpçü geçiyor şimdi kapının önünden.Umutsuzca koştum kapıya...Çöpçüler ağlamaklı bakıyordu gözlerime.Bir dertleri vardı anlaşılan.Sizde mi umutsuzsunuz demek istedim.Diyemedim...Çocuklar bugün geldiler kapıya.Onlar mutluydular.Gözlerinde bayram sevinci vardı.Anlaşılan çöpçüleri görmemişlerdi.Avuçlarına biraz sensizlik bıraktım.Ağlamaklı baktılar gözlerime.Hiç seslerini çıkarmadılar.Küçücük avuçlarındaki sensizliği geri uzattılar bana.Senden başkası başedemez dediler.İlk defa bu kadar utandım,ilk defa bu kadar mahcup oldum...Çocuktular ama sanki bana bakıp seni tanımışlardı.Sanki sensizliğin acısını benimle beraber onlarda çekiyordu.Dayanamıyorum artık be biricik...!Keşke bu bayram hiç olmasaydı.İnsanların mutluluğunu gördükçe aklıma mutsuzluğum geliyor ve içimden yüreğimi bir çöpçünün ellerine bırakmak geliyor.Sen olmasan o yürekte,belkide şimdi nerde acı çekiyordu,hangi köşede ağlıyordu sana.Kim bilir...?Ya da boşver bilme.Bir bayram daha geçiyor.Söylesene biricik diğer bayramda da mı olmayacaksın...?
Bugün sensiz bir bayram.Tanrı`dan affedilmek yerine seni diledim.Ama yine de sen yoksun.Söylesene biricik,hiç olmayacak mısın...?Hiç gözlerime bakmayacak mısın...?Çekip gidecek misin sende diğerleri gibi...?Beni gözlerimle baş başa mı bırakacaksın...?Biricik gurur duy kendinle.Hiç kimseye bu kadar yazmamıştım.Artık bende bir sanatçıyım.Sensizliğin sanatını gözlerim kapalı yapabiliyorum.Seni bir şair özeniyle tasarlıyorum beynimin en ücra köşelerinde ve mısraların büyüdükçe büyüyor.Yazdıkça seni daha fazla yazıyorum.Bir destana dönüşüyorsun benim için.Sayfaların günden güne artmakta...Önceden bayram günleri gözlerim aramazdı kimseleri.Bu kadar uzaklara dalmazdı... Düşünüyorumda gözlerim olmasa yine seni görebilir miydim...?Aslında benim gözlerim sende.Ben görmüyorum,sen benim gözlerimle görüyorsun.Bir çöpçü geçiyor şimdi kapının önünden.Umutsuzca koştum kapıya...Çöpçüler ağlamaklı bakıyordu gözlerime.Bir dertleri vardı anlaşılan.Sizde mi umutsuzsunuz demek istedim.Diyemedim...Çocuklar bugün geldiler kapıya.Onlar mutluydular.Gözlerinde bayram sevinci vardı.Anlaşılan çöpçüleri görmemişlerdi.Avuçlarına biraz sensizlik bıraktım.Ağlamaklı baktılar gözlerime.Hiç seslerini çıkarmadılar.Küçücük avuçlarındaki sensizliği geri uzattılar bana.Senden başkası başedemez dediler.İlk defa bu kadar utandım,ilk defa bu kadar mahcup oldum...Çocuktular ama sanki bana bakıp seni tanımışlardı.Sanki sensizliğin acısını benimle beraber onlarda çekiyordu.Dayanamıyorum artık be biricik...!Keşke bu bayram hiç olmasaydı.İnsanların mutluluğunu gördükçe aklıma mutsuzluğum geliyor ve içimden yüreğimi bir çöpçünün ellerine bırakmak geliyor.Sen olmasan o yürekte,belkide şimdi nerde acı çekiyordu,hangi köşede ağlıyordu sana.Kim bilir...?Ya da boşver bilme.Bir bayram daha geçiyor.Söylesene biricik diğer bayramda da mı olmayacaksın...?