05-17-2008, 05:35 PM
[b]yerinin burası olduğundan emin değilim ama başka yer bulamadım birilerinin yorum yazmasını beklicek olursam hemen yorum yazılmıyo çok beklemek zorunda kalıyorum o yzden flood olcak ksura bkmayın 
hikayelerin tümü alıntıdır yorumlarınızı bekliyorum:
KARANLIĞIN İÇİNDEN DOĞAN GÜNEŞ
Hasta, yaşlı, yatalak iki hasta adamcağız.. Biri cam kenarında diğeri ise duvar yanında yatıolardı soğuk hastanenin nemli odasında görebildikleri tek insan ilaç getiren hemşire idi. Cam kenarında yatan hasta dışarı bakar bütün gün kader arkadaşına anlatırmış masmavi gökyüzünde bembeyaz kanatlarıyla kuşlar uçuşuo, hemen hastanenin bahçesinde bi çift oturmuş havuzda yüzen ördekleri seyredio, insanlar ordan oraya yürüo, bugün çok güzel, mehtap insanlara ayrı bi mutluluk verio..
Günleri böyle geçermiş iki arkadaşın. o kadar uzun seneler olmuşki dışarıyı görmeyeli, duvar kenarında yatan hasta imrenirmiş arkadaşına.. Derken günlerden birgün cam kenarında oturan hasta fenalaştı. hemşire ziline bassa duvar kenarındaki hasta müdahale edilebilirdi ama içindeki şeytana uyup arkasını döndü görmezden geldi. gelen hemşire hemen hasta bakıcıları çağırdı ve yaşlı bedeni çıkardılar odadan. Artık saatler geçmek bilmiodu odada tekti ve dilerse cam kenarına geçebilirdi hasta bakıcıyı çağırdı başka hasta gelip gelmeyeceğini sordu odaya, hasta bakıcı birkaç gün içinde yeni bir hastanın gelebileceğini söyledi. artık anlatma sırası ondaydı içi rahattı vicdanı sızlamıodu çünkü arkadaşı sürekli ona nispet verircesine anlatıyordu insanları doğayı..
Nihayet beklenen gün geldi, hasta bakıcı diğer yatağa aldı yaşlı hastayı artık cam kenarındaydı ve gözlerini açtığı an görebilecekti dışarıda olup biteni. Hastabakıcının dışarı çıkmasını bekliyordu tek başına yaşamalıydı bu mutluluğu.. Hasta bakıcı bi isteği olup olmadığını sordu yok dedi yok sadece yalnız kalmak istiorum. İşte beklenen an gözlerini açtı dışarı doğru bi bakındı gördüğü şey alabildiğine KARANLIK...
________________________________________________________________________________ _
Ekmek Kırıntıları
Günün birinde bir evde televiyon bozlmuş... Tamirci gelip tv'nin arkasını açmış ki bir sürü ekmek kırıntısı... Tabi kimin yaptığını hemen anlamışlar. Evin dört yaşındaki yaramaz kızı.
Bu hangi ailemizde gerçekleşirse gerçekleşsin ilk göstereceğiniz tepki genelde öfkeli bir davranıştır. Tamircinin yanında bağırır aşırı gidenlerimiz çocuğu orada döver. Fakat anne öyle yapmamış! çocuğuyla konuşmayı denemiş ve öğrendiklerinden sonra hüngür hüngür ağlamış. Çocuk ekranda afrikadaki aç çocukları gördükçe mutfaktan ekmek alıp tv nin açık bulduğu tek yerinden arkasındaki ızgaralardan içeri atıyormuş !!!!!.......
________________________________________________________________________________ _
Gercekler
_____Bu Vietnam'da savasan ve sonunda evine donecek olan John adinda bir
askerin hikayesidir. John evine gitmeden once San Francisco'da bulunan
anne babasina telefon acti. Sevgili anne ve babacigim,sonunda eve
geliyorum ama birsey sormak istiyorum.Bir arkadasimi da beraber eve
getirebilir miyim? "Tabii ki " diye cevapladilar. "onunla
tanismaktan mutluluk duyariz". "Ama bilmeniz gereken birsey var"
diye...John devam etti," o savasta agir yaralandi.Kara mayinina basti
ve kolu ile bacagini kaybetti. Baska gidecek hicbir yeri yok.Onun bize gelmesini ve bizimle yasamasini istiyorum". Bunu duyduguma cok uzuldum
oglum, belki kalacak baska bir yer Bulmasi icin ona yardimci olabiliriz" O
hayir , onun bizimle yasamasini istiyorum ." Oglum," dedi babasi, " sen
ne istediginin farkinda degilsin.Boyle buyuk bir sorunu olan birisi bizi
cok rahatsiz eder. Bizim kendi hayatimiz var ,ve boyle farkliliga izin
veremeyiz. Bence sen eve gelmeli ve bu cocugu unutmalisin.O kendi
yasamini devam ettirmenin bir yolunu bulacaktir." O andan sonra ,John
telefonu kapatti. Anne ve babasi ondan baska bir soz duymadilar...
_____Birkaç gun sonra , San Francisco polisinden bir telefon geldi.Ogullarinin bir binadan duserek oldugunu soylediler.Polise gore intihardi.Anne ve baba
telasla ucaga binerek ogullarinin teshisini yapmak icin San Francisco'
daki sehir morguna gittiler.John 'u teshis etmislerdi. Ama gozleri
faltasi gibi acilarak Bilmedikleri birseyi farkettiler. John 'un bir bacagi ve bir kolu yoktu...
hikayelerin tümü alıntıdır yorumlarınızı bekliyorum:KARANLIĞIN İÇİNDEN DOĞAN GÜNEŞ
Hasta, yaşlı, yatalak iki hasta adamcağız.. Biri cam kenarında diğeri ise duvar yanında yatıolardı soğuk hastanenin nemli odasında görebildikleri tek insan ilaç getiren hemşire idi. Cam kenarında yatan hasta dışarı bakar bütün gün kader arkadaşına anlatırmış masmavi gökyüzünde bembeyaz kanatlarıyla kuşlar uçuşuo, hemen hastanenin bahçesinde bi çift oturmuş havuzda yüzen ördekleri seyredio, insanlar ordan oraya yürüo, bugün çok güzel, mehtap insanlara ayrı bi mutluluk verio..
Günleri böyle geçermiş iki arkadaşın. o kadar uzun seneler olmuşki dışarıyı görmeyeli, duvar kenarında yatan hasta imrenirmiş arkadaşına.. Derken günlerden birgün cam kenarında oturan hasta fenalaştı. hemşire ziline bassa duvar kenarındaki hasta müdahale edilebilirdi ama içindeki şeytana uyup arkasını döndü görmezden geldi. gelen hemşire hemen hasta bakıcıları çağırdı ve yaşlı bedeni çıkardılar odadan. Artık saatler geçmek bilmiodu odada tekti ve dilerse cam kenarına geçebilirdi hasta bakıcıyı çağırdı başka hasta gelip gelmeyeceğini sordu odaya, hasta bakıcı birkaç gün içinde yeni bir hastanın gelebileceğini söyledi. artık anlatma sırası ondaydı içi rahattı vicdanı sızlamıodu çünkü arkadaşı sürekli ona nispet verircesine anlatıyordu insanları doğayı..
Nihayet beklenen gün geldi, hasta bakıcı diğer yatağa aldı yaşlı hastayı artık cam kenarındaydı ve gözlerini açtığı an görebilecekti dışarıda olup biteni. Hastabakıcının dışarı çıkmasını bekliyordu tek başına yaşamalıydı bu mutluluğu.. Hasta bakıcı bi isteği olup olmadığını sordu yok dedi yok sadece yalnız kalmak istiorum. İşte beklenen an gözlerini açtı dışarı doğru bi bakındı gördüğü şey alabildiğine KARANLIK...
________________________________________________________________________________ _
Ekmek Kırıntıları
Günün birinde bir evde televiyon bozlmuş... Tamirci gelip tv'nin arkasını açmış ki bir sürü ekmek kırıntısı... Tabi kimin yaptığını hemen anlamışlar. Evin dört yaşındaki yaramaz kızı.
Bu hangi ailemizde gerçekleşirse gerçekleşsin ilk göstereceğiniz tepki genelde öfkeli bir davranıştır. Tamircinin yanında bağırır aşırı gidenlerimiz çocuğu orada döver. Fakat anne öyle yapmamış! çocuğuyla konuşmayı denemiş ve öğrendiklerinden sonra hüngür hüngür ağlamış. Çocuk ekranda afrikadaki aç çocukları gördükçe mutfaktan ekmek alıp tv nin açık bulduğu tek yerinden arkasındaki ızgaralardan içeri atıyormuş !!!!!.......
________________________________________________________________________________ _
Gercekler
_____Bu Vietnam'da savasan ve sonunda evine donecek olan John adinda bir
askerin hikayesidir. John evine gitmeden once San Francisco'da bulunan
anne babasina telefon acti. Sevgili anne ve babacigim,sonunda eve
geliyorum ama birsey sormak istiyorum.Bir arkadasimi da beraber eve
getirebilir miyim? "Tabii ki " diye cevapladilar. "onunla
tanismaktan mutluluk duyariz". "Ama bilmeniz gereken birsey var"
diye...John devam etti," o savasta agir yaralandi.Kara mayinina basti
ve kolu ile bacagini kaybetti. Baska gidecek hicbir yeri yok.Onun bize gelmesini ve bizimle yasamasini istiyorum". Bunu duyduguma cok uzuldum
oglum, belki kalacak baska bir yer Bulmasi icin ona yardimci olabiliriz" O
hayir , onun bizimle yasamasini istiyorum ." Oglum," dedi babasi, " sen
ne istediginin farkinda degilsin.Boyle buyuk bir sorunu olan birisi bizi
cok rahatsiz eder. Bizim kendi hayatimiz var ,ve boyle farkliliga izin
veremeyiz. Bence sen eve gelmeli ve bu cocugu unutmalisin.O kendi
yasamini devam ettirmenin bir yolunu bulacaktir." O andan sonra ,John
telefonu kapatti. Anne ve babasi ondan baska bir soz duymadilar...
_____Birkaç gun sonra , San Francisco polisinden bir telefon geldi.Ogullarinin bir binadan duserek oldugunu soylediler.Polise gore intihardi.Anne ve baba
telasla ucaga binerek ogullarinin teshisini yapmak icin San Francisco'
daki sehir morguna gittiler.John 'u teshis etmislerdi. Ama gozleri
faltasi gibi acilarak Bilmedikleri birseyi farkettiler. John 'un bir bacagi ve bir kolu yoktu...